( आज काल सरकारी शाळेची अवस्था …तरीही सर्व सामान्य मुलांची असलेली शाळेबद्दलची ओढ अतिशय सुंदर पद्धतीने व्यक्त केली आहे .....माझ्या मित्राने केलेली एक छानशी कविता मला एकदा तरी शाळेत जायचंय )
किती ही जड असू दे
जबाबदारीच्या ओझ्यासोबत
दप्तराच ओझ पाठीवर वागवायच ,
किती हि उकडत असू दे वातनकुलित ऑफिस पेक्षा पंखे नसलेल्या वर्गात खिडक्या उघडून बसायचं
मला एकदा तरी शाळेत जायचंय
सरांनी मारलेला जोराचा फटका
न रडता सहन करून
मला आपला धीटपणा अनुभवायचाय
मला एकदा तरी शाळेत जायचंय
लेखक/ कवी -वैभव रवींद्र पाटील मो. नं :-+91 87965 45437
किती ही जड असू दे
जबाबदारीच्या ओझ्यासोबत
दप्तराच ओझ पाठीवर वागवायच ,
किती हि उकडत असू दे वातनकुलित ऑफिस पेक्षा पंखे नसलेल्या वर्गात खिडक्या उघडून बसायचं
मला एकदा तरी शाळेत जायचंय
सरांनी मारलेला जोराचा फटका
न रडता सहन करून
मला आपला धीटपणा अनुभवायचाय
मला एकदा तरी शाळेत जायचंय
लेखक/ कवी -वैभव रवींद्र पाटील मो. नं :-+91 87965 45437
below attached hard copy of this poem
RSS Feed
Twitter
22:01
Unknown


Posted in
0 comments:
Post a Comment